آلوئه ورا

گیاه آلوئه ورا

گیاه آلوئه ورا یک گیاه رایج آپارتمانی است و بطور سنتی در منازل برای خواص دارویی عالی آن پرورش داده می شود ، آلوئه ورا گیاهی چند ساله است و به خانواده سوسن (lily family ) تعلق دارد.

آلوئه ورا بومی افریقا و مناطق مدیترانه ای است و 250 گونه مختلف از آلوئه ورا وجود دارد ، گیاه آلوئه ورا بواسطه برگ های کلفت آبدار و کوزه مانند خود مشخص می شود ، مراقبت از گیاه آلوئه شبیه مراقبت های گیاه کاکتوس است.

شرایط خاک : گیاه آلوئه ورا در هر نوع خاکی قابل رشد است ، شرایط ایده آل خاک برای برای پرورش آلوئه ورا خاکی نرم با حاصلخیزی متوسط و زهکشی بالا است.

شما میتوانید هر مخلوط با کیفیت تجاری را با اضافه کردن ماسه دانه درشت ، پرلیت یا سنگریزه های گرانیت در گلدان قرار دهید ، از گلدان های بسیار بزرگ برای کاشت آلوئه ورا استفاده نکنید.

شرایط دما : گیاه آلوئه ورا نور خورشید را ترجیح میدهد ، اگر در جایی زندگی میکنید که باران زیادی نمی بارد میتوانید گلدان را در شرایط آب و هوایی گرم و در خارج از خانه بطوری که نور کامل خورشید بر روی سایبانی شفاف روی گل بتابد قرار دهید.

هنگام نگهداری در داخل خانه گلدان ها باید در بخش شرقی و یا غربی کنار پنجره ای قرار داده شود ، گیاه آلوئه ورا به شدت در برابر سرما آسیب پذیر است بدلیل اینکه حدود 95% گیاه آلوئه ورا تشکیل شده از اب  میدهد.

 دمای ایده آل برای نگهداری گیاه آلوئه ورا 15-25 درجه سلسیوس است بنابراین اگر آلوئه ورا را در بیرون از منزل پرورش می دهید باید گلدان ها را براساس شرایط محیط بیرون و قبل از آغاز شب های سرد جابجا کنید.

آبیاری : گیاه آلوئه ورا مشابه کاکتوس و دیگر گیاهان آبدار نیازمند آبیاری زیادی نیست ، به گیاه باید بگونه ای آب داده شود که آب شروع به بیرون آمدن از سوراخهای زهکش گلدان نماید.

یک زیرگلدانی در زیر گلدان قرار دهید تا آب خروجی را جمع کند ، معمولا یک فاصله 10-14 روزه باید در بین آبیاری وجود داشته باشد ، فاصله بین آبیاری بر اساس شرایط خاک متنوع است ، آبیاری را زمانی شروع کنید که خاک کامل خشک شده باشد.

در فصل زمستان گیاه در خواب زمستانی است و نیاز آبی آن بسیار کم میباشد و میتوان در فصل زمستان فاصله آبیاری را به 1 بار در ماه برسانید.

کود دهی : اگر از خاک مخلوط با کود برای کاشت آلوئه ورا استفاده شود فقط لازم است که یکبار و در فصل بهار به آن مجدد کود داده شود ، برای گیاه آلوئه ورا باید از کود رقیق یا کود نیمه قوی استفاده کرد.

نخل مرداب

شرایط نگهداری و پرورش نخل مرداب

نام انگلیسی : cyperus alternifolius

خانواده : CYPERACEAE 

بومی : ماداگاسکار

گل نخل مرداب از انواع گیاهان زیباست که پرورش آن در فضای آپارتمان به راحتی انجام پذیر است.نخل مرداب در طبیعت در مناطق مرطوب و باتلاقی رشد می کند از این رو توصیه می شود گیاه را در خاک بسیار مرطوب بکارید. وجود رس در خاک، به رشد بهتر گیاه کمک می کند.شکل و کیفیت متمایز این گیاه، کنتراست خوبی با نمونه های بوته ای گسترده ایجاد می کند.

شرایط نگهداری نخل مرداب

دمای مناسب نخل مرداب : 

در زمستان نبایستی در دمای کمتر از ۱۰ درجه نگهداری شود. در فصل سرما در خزان گیاه جای نگرانی نیست چون با گرم شدن هوا مجدداً شروع به رشد می کند. بهتر است در زمستان تمام ساقه ها را از سطح خاک حذف نمود تا در بهار دوباره سبز شود و چهره زیباتری به گیاه بدهد.

نور مناسب نخل مرداب : 

این گیاه باید در آفتاب نگهداری شود به شرط آنکه ریشه ها دائم خیس باشند؛ البته در نیم سایه نیم آفتاب یا در سایه ای که نور دار باشد هم می ماند.

آبیاری مناسب نخل مرداب : 

در بهار و تابستان هر روز گیاه را آبیاری می کنند و در زمستان و پائیز آبیاری کم شده و کود را قطع می کنند. در فصل گرما به آب زیادی احتیاج دارد و سعی کنید گلدان زهکش چندانی نداشته باشد تا محیط تقریباً باتلاقی برای گیاه ایجاد شود. بنابراین بهتر است گلدان را در زیر گلدانی قرار دهید و در زیرگلدانی همیشه مقداری آب موجود باشد.

رطوبت هوا مناسب نخل مرداب :

سطح برگ ها دو روز در هفته غبار پاشی نیاز دارد.

تقویت گیاه مناسب نخل مرداب : 

پس از سه یا چهار آبیاری با کود مایع کامل آن را تقویت می نمایند.برای مبارزه با شپشک و حلزون بایستی به وسیله ی ملانیون مبارزه شود.

مراقبت ویژه:

ساقه های قهوه ای را قطع کنید. در زمستان ها ریشه ها را در خاک نگهدارید یا گیاه را به درون ساختمان ببرید.

تغییر گلدان مناسب نخل مرداب : 

تراکم ریشه موجب شادابی گیاه می شود، پس از پر شدن سه چهارم حجم گلدان آن را با تقسیم ریشه ، تکثیر می نمایند. باید دقت نمود ریشه ها زخمی نشود.(خاک مناسب، خاک کمی سنگین است ) رس زیاد باشد تا حالت باتلاقی ایجاد شود.

تکثیر مناسب نخل مرداب : 

نخل مرداب را می توان به راحتی از اواسط بهار تا اوایل تابستان با روش تقسیم بوته، تکثیر کرد. البته راحتی این کار، بستگی به تجربه و توان شخص تکثیر کننده دارد.از آنجایی که این گیاه طبیعتاً به وسیله قرار گرفتن در آب رشد کرده و ریشه می دهد، خاک آن باید کاملاً مرطوب باشد، ولی اگر به اندازه کافی خیس نبود، ابتدا آن را کاملاً آبیاری کنید، سپس از گلدان بیرون آورید. با استفاده از یک چاقوی تیز، انبوه ریشه ها را به دسته هایی با حداقل ۴ یا ۵ ساقه تقسیم کنید، مراقب باشید به ریشه ها صدمه نزنید و سعی کنید با دست عمل تقسیم را انجام دهید. سپس هر قسمت را در گلدانی با قطر دهانه ۱۱ – ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید و کاملاً و آبیاری کنید.

گل نخل بامبو

هر‌آنچه باید در مورد گیاه نخل بامبو بدانید

نخل بامبو که با نام نخل شامادورا نیز شناخته می شود، و یکی از گیاهان بومی از مناطق آمریکای مرکزی می باشد. این نخل زیبا دارای ظاهری کاملا ظریف بوده و ارتفاع آن از ۲ متر فراتر نخواهد رفت. لازم است بدانید این گیاه زیبا با توجه به نیازهای کمی که به نور دارد، بسیار مناسب برای آپارتمان ها بوده و زیبایی دو چندانی به آنها خواهد داد.

نیازهای پایه در نخل بامبو

از جمله نیازهای این گیاه زیبا آبیاری کم است، حتما هر بار که آبیاری گیاه را انجام میدهید اطمینان حاصل کنید که خاک آن خشک شده است، زیرا آبیاری زیاد منجر به از بین رفتن گیاه خواهد شد. لازم است بدانید که اگر جایگاهی دارید و می توانید یک جزیره آب زیر گیاه ایجاد کنید، بهترین شرایط رطوبتی را برای گیاه فراهم کرده و به رشد بهتر آن کمک می کنید. این گیاه زیبا همچنین به دمای خنک نیاز دارد و اگر دمای محیط بالا رفت حتما آبپاشی را انجام دهید. این گیاه برای رشد بهتر نیازی به نور زیاد ندارد، از این رو اگر نوری کم تا متوسط نیز به آن بتابد مشکلی ایجاد نخواهد شد. تکثیر نخل شامادورا نیز از طریق بذر و یا تقسیم بوته امکان پذر می باشد. برای نخل شامادورا بهترین خاک، خاک هوموسی سبک با زهکش مناسب می باشد، این خاک می تواند ترکیبی مساوی از خاک قلیایی، خاک برگ و باغچه باشد.

عوارض و درمان مشکلات نخل بامبو

نخل بامبو

• این نخل دارای برگ های به رنگ تیره می باشد، وجود برگ هایی روشن و شفاف در این گیاه نشان از کم نوری دارد، در این حالت گیاه را جا به جا کرده و به نقطه ای ببرید که نور بیشتری دریافت کند. این مشکل به دلیل کمبود مواد غذایی نیز به وجود می آید و در صورت وجود طبق دستور گیاه را تغذیه کنید.
• اگر در گیاه خود شاهد نوک برگ هایی قهوه ای بودید، بدانید که کمبود رطوبت و پتاس و کلسیم این مشکل را ایجاد کرده اند. در این شرایط نیاز های تغذیه ای گیاه را تامین کرده و سپس از آب جوشیده برای آبیاری استفاده کنید.
• برگ های زرد نشان از آبیاری زیاد، نور کم و دمای هوای زیاد دارند.
• اگر برگ های گیاه شما رشد نکردند، بهتر است گیاه را داخل گلدانی بزرگتر قرار داده و آن را تغذیه مصنوعی کنید.
• برگ هایی که تار عنکبوت به خود می گیرند، به دلیل وجود آفتی به نام کنه می باشد. از این رو با سم های مخصوص این آفت گیاه را سم پاشی کنید تا کنه از بین برود.
• اگر برگ های گیاه خشک شدند نشان از تشنگی گیاه داشته و باید آبیاری کنید.

گل پوتوس طلایی

چگونه در خانه پوتوس نگهداری کنیم؟

 

 

گل های خانگی همیشه زیبایی خاصی به محیط خانه می دهند. با افزایش آپارتمان نشینی باید در نوع گلی که برای محیط خانه انتخاب می کنید دقت بیشتری کنید و تا جای ممکن گل هایی انتخاب کنید که با محیط بسته ی آپارتمان سازگارتر باشد.

پوتوس؛ گیاه آپارتمانی

پوتوس یا پتوس  برعکس گیاهان نازنازی مانند حسن یوسف یکی از گیاهان آپارتمانی سخت جان  است  که با محیط کم نور و رطوبتمعمولی خانه سازگار است.
گل پوتوس آنقدر سخت جان است که حتی در ادارات و موسسات که نور کمی دارند نیز نگهداری می شود.
از ویژگی های پوتوس می توان به خاصیت تصفیه کنندگی بالا برای هوای محیط اطراف اشاره کرد. به همین خاطر می توان یک انتخاب مناسب برای نگهداری در آپارتمان باشد.
ویژگی شگفت انگیز این گیاه این است که شاخه های بالارونده این گل می توانند  تا طول ۵ متر در محیط پیش بروند.

چند نوع پوتوس وجود دارد؟

پوتوس قلبی، پوتوس طلایی و پوتوس ابلق گونه های مختلف این گل آپارتمانی هستند. در پوتوس ابلق رگه های از زرد طلایی یا سفید کرمی بر روی برگ های گل ایجاد میشود. اگر این نوع ابلق را در محیط  کم نور نگهداری کنید برگ ها به طور کامل سبز می شوند.
 

پوتوس را چگونه نگهداری کنیم؟

اگرچه پوتوس گیاه سختی در محیط های نامناسب است اما مانند همه ی گیاهان به موارد اولیه نیاز دارند.

نور غیر مستقیم

برای  این گیاه سایه پر نوربسیار مناسب است؛ یعنی نباید در معرض مستقیم نور آفتاب قرار بگیرند.
اما در محیط های کم نور هم مقاوم هستند. اما نژاد ابلق آن رنگ خود را از دست میدهد.

آب دهی به اندازه

بین هر دو وعده ی آبیاری، سطح خاک گلدان باید کاملا خشک شده باشد و آبیاری زیاد باعث پوسیدگی گیاه می شود.
در تابستان معمولا هفته ای ۲ بار و در زمستان هفته ای یک بار نیاز به آبیاری دارد.

دمای مناسب

در زمستان سرما را تا ۱۰ درجه و درتابستان  گرما را تا ۲۴ درجه  تحمل می کند.
اما بهتر آن است  که در تابستان در محیط خنک تر قرار بگیرد تا گیاه دچار خشکی بیش از حد نشود.
در زمستان هم بهتر است به صورت مستقیم در معرض هوای سرد قرار نگیرد.

خاک مناسب

کمپوست برای این گل عالی است و هر ۲ سال نیاز است  که خاک گلدان رو عوض کنید.

کود 

هر ۲ هفته یک بار از کود مناسب برای رشد بهتر و بیشتر گیاه استفاده کنید.
تکثیر پوتوس از طریق ریشه دار کردن قلمه های ساقه در شن و خاک با دمای ۲۱ درجه انجام می شود. این نوع از تکثیر گیاه در بهار نتیجه ی بهتری دارد.
 

آیا پوتوس را می توان در آب نگهداری کرد؟

قلمه های پاشنه دار گیاه را در آب ریشه دار کنید، بهتر است این کار در تابستان انجام شود.
چرا پوتوس زرد می شود؟ افراط در آبیاری یا کمبود آبیاری در گیاه باعث زرد شدن برگ گل میشود
با آبیاری زیاد، محیط گلدان باتلاقی شده و ریشه گیاه دچار پوسیدگی میشود و به اصطلاح می گندد. در زمستان آبیاری را کم کنید.
زهکش گلدان رو همیشه چک کنید که آب اضافه از زیر گلدانی خارج شود. همچنین خشکی بیش از حد خاک باعث افتادن ساقه و برگ های گیاه و خشک شد می شود.
آبیاری را بیشتر کنید و گل رو به محیط خنک تری منتقل کنید.
برگ های سبز کم رنگ می شوند. گل رو به محیط پر نورتری منتقل کنید.
برگ ها رنگ پریده هستند. شدت نور زیاد است، گل را به محیطی با شدت نور کمتر انتقال بدهید.
زخم های سفید رنگ روی گیاه ایجاد شده: پوتوس دچار آفت شده، از سم های آفت کش استفاده کنید.
 

سرخس بوستون

معرفی گیاه - سرخس بوستون Boston fern

این گیاه ساقه ندارد و برگها مستقیما از ساقه های زیرزمینی (ریزوم) بیرون می‌آیند. طول برگهای آن معمولا 70-50 سانتیمتر است که البته در موطن خود می‌تواند حتی به 250 سانتیمتر نیز برسد. عرض برگها 15-6 سانتیمتر و هر برگچه مثلثی شکل آن نیز 8-2 سانتیمتر طول دارد. ارتفاع کل گیاه در میحط خانه می تواند به 90-60 سانتیمتر برسد. در پشت برگهای گیاه لکه‌های کوچک قهوه‌ای رنگی مشاهده می‌شود که طبیعی است و مکانی برای تولید اسپورهای این گیاه می‌باشد. سرخس به دلیل جذب مواد مضر همانند فرمالدئید formaldehydeو گزیلن xylene از هوا و تجزیه آنان به عنوان گیاه تصفیه کننده هوا شناخته شده است. از نامهای دیگر آن می‌توان به Wild boston fern, Tuber ladder fern, Fishbone fern,Sword fern اشاره کرد.

آبیاری: سرخس بوستون به بستر کاشتی مرطوب اما نه خیس و غرقابی نیاز دارد . رطوبت هوا نیز در رشد این گیاه بسیار موثر است زیرا اگر رطوبت هوا به زیر 80٪ نزول کند می‌بایست عمل غبارپاشی برگسار را به شکل روزانه انجام داد. کمبود رطوبت محیط یکی از عوامل قهوه‌ای شدن و سوختن حاشیه برگهای این گیاه است. همچنین در صورت خشکی هوا می‌توان برای تامین رطوبت مورد نیاز این گیاه وجود دارد بدین صورت که ابتدا یک زیر گلدانی را که بزرگتر از زیر گلدانی گیاه است تهیه کنید و داخل آنرا تا لبه آن سنگریزه های درشت بریزید. سپس زیرگلدانی را تا نیمه ارتفاع دیواره آن آب بریزید و گلدان سرخس را بر روی سنگریزه ها قرار دهید. مراقب باشید تا ته گلدان سرخس با آب موجود در زیر گلدانی دوم، تماس نداشته باشد. گرمای محیط آب داخل زیر گلدانی دوم را به تدریج تبخیر کرده و رطوبت مورد نیاز برگسار گیاه را فراهم می‌کند. با اتمام آب زیر گلدانی دوم، مجدد داخل آن آب بریزید تا عمل تبخیر ادامه یابد. خشکی کشیدن گیاه منجر به سوختن و قهوه‌ای شدن نوک برگسار و ابیاری بیش از اندازه آن موجب خفگی ریشه ها و زردی و ریزش برگسار می‌شود. یکی از مواردی که در آبیاری سرخس باید به آن توجه کرد عدم وجود املاحی همانند فلوئور بر و کلسیم در آب است. فلوئور و بر موجب سوختن و قهوه‌ای شدن حاشیه برگهای گیاه می‌شوند و حضور کلسیم به تدریج موجب افزایش اسیدیته بستر کاشت خواهد شد و از انجایی که سرخس به بستری تا حدودی اسیدی نیاز دارد ، قلیایت آن می‌تواند منجر به کاهش رشد گیاه و عدم توانایی جذب برخی دیگر از عناصر همانند آهن از بستر کاشت و در نهایت زردی برگسار شود. اگر استفاده از آب بدون املاح همیشه برای شما امکان پذیر نیست حداقل ماهی یک مرتبه گیاه را به خوبی آبیاری کنید.

نور: اگرچه این گیاه مکان کم نور را به خوبی تحمل می کند اما وجود نور متوسط تا کامل در محیط به رشد خوب آن کمک می‌کند. به هر حال این گیاه را بدور از نور مسقتیم آفات نگهدارید. نور مستقیم آفتاب موجب چروکیدگی برگها می‌شود و لکه های قهوه‌ای رنگ در حاشیه یا پهنک برگها تولید می‌شوند.

دما: سرخس سرمای هوا را تا 10 درجه سانتیگراد و گرما را تا 30 درجه تحمل می‌کند اما بهترین دما برای آن 22-16 درجه است. در هوای گرم باید میزان رطوبت هوا را افزایش داد.

خاک: به خاکی همیشه مرطوب نیاز دارد که البته غرقابی نشود. همچنین خاک باید غنی از مواد غذایی باشد و بافتی سبک با زهکشی مناسب داشته باشد. به عنوان مثال مخلوط خاکی که از سوی کالج کشاورزی دانشگاه جورجیای ایالات متحده برای این گیاه مناسب معرفی شده است عبارت است از: 1/3 قسمت خاک لومی+1/3 قسمت شن یا پرلایت+ 1/3 قسمت خزه پیت موس اسفاگنوم+ یک قسمت کود گاوی بسیار پوسیده+ نصف پیمانه زغال+نصف پیمانه سنگریزه کوچک.

یکی از نکات قابل توجه راجع به اسیدیته بستر کاشت سرخس این است که این گیاه به محیطی تا حدودی اسیدی با Ph در حدود 6-5.6 نیاز دارد بنابراین در تهیه ترکیب بستر کاشت بهتر است ازپیت موس استفاده کرد که به کاهش اسیدیته بستر کمک می‌کند و همچنین از ابهای بدون املاح بخصوص بدون کلسیم باید استفاده کرد. عدم وجود مواد غذایی کافی موجب پریدگی رنگ برگسار می‌شود. بنابراین در طی ماههای رشد هر دو هفته یکبار با کودهای مخصوص گیاهان اپارتمانی با فرمولی سبک همانند 10-10-10 البته با نصف غلظت معمول غذادهی کنید. کوددهی بیش از اندازه گیاه یکی از دلایل سوختن و قهوه‌ای شدن حاشیه برگسار گیاه است. گیاه را در طی ماههای سرد با فواصل بیشتری کود دهید به عنوان مثال ماهی یک مربته البته با همان غلظتی که نصف غلظت معمول است.

آفات و بیماری: این گیاه را معمولا بیماری های قارچی همانند لکه برگی و پوسیدگی ریشه تهدید می‌کند تا آفات. برای جلوگیری از شیوع بیماریهای قارچی از بستر کاشت ضدعفونی شده استفاده کنید و گیاهان را در صبح آبیاری کنید تا با رسیدن شب رطوبت اضافه بستر کاشت از آن خارج شده باشد. وجود آب اضافه و غرقاب بودن بستر کاشت در طی شب یکی از عوامل تحریک کننده فعالیت عوامل بیماریهای قارچی است. البته آفاتی همانند شپشک آردآلود و دیگر شپشکهای گیاهی و مگس سفید بخصوص زمانی که محیط خشک است ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند. شپشک های گیاهی موجب زردی و زیرش برخی از برگچه ها و حتی مرگ کل گیاه می‌شون.

تکثیر: این گیاه ریزوم (ساقه زیرزمینی) دارد و از طریق آن مرتبا برگسار جدید تولید می‌کند به نحوی که در شرایط مساعد نگهدرای بعد از مدتی انبوه خواهد شد و می توان در فصل بهار و با کمک عمل تقسیم بوته به اسانی آن را به چند گروه تقسیم کرد و هر یک را به شکل گیاه جداگانه کاشت.

 تکثیر سرخس با کمک روش تقسیم بوته. در تصاویر 1 و 2 تقسیم بوته مادری را مشاهده می کنید. البته اینکه هر بوته مادری به چند قسمت تقسیم شود بستگی به بزرگی آن و همچنین نظر شخصی خود شما دارد. در تصویر 3 قسمتی از پایین گیاه جوان جدا شده است و دلیل این کار تحریک گیاه جوان به ریشه زایی بیشتر و بهتر است البته این کار می تواند انجام نشود. در تصاویر 4 و 5 نیز گیاه جوان داخل گلدان جدید گذاشته می شوند و گلدان از مخلوط خاکی پر می شود.

هرس: سرخس اصولا برگساری انبوه دارد که این خود یکی از دلایل جذابیت این گیاه است. اما ازدحام فراوان برگسار از دلایل تحریک شیوع برخی بیماریهای قارچی است همچنین تماس بیش از اندازه برگسار موجب قهوه ای شدن حاشیه برگسار خواهد شد. بنابراین در صورت ازدحام برگسار بخصوص در مرکز گیاه ، یا گیاه را با عمل تقسیم بوته کوچک کنید و از یک گیاه دو یا چند گیاه تهیه کرده و هر یک را به شکل گیاهی مستقل بکارید و یا آنکه از تعداد برگسار آن  البته در طی چند مرحله کم کنید.

 

گل دراسنا

معرفی گیاه -دراسنا Dragon tree 

اگرچه گیاهان جوان تنها یک ساقه دارند اما با گذشت زمان و بزرگ شدن گیاه به تعداد ساقه‌های اصلی آن افزوده می شود زبرا بعد از آنکه در انتهای ساقه، گل تشکیل می‌شود و یا انتهای ساقه به هر دلیل دیگری آسیب ببیدند، دو یا چند ساقه جدید از انتهای ساقه قدیمی رشد می‌کنند. گل‌آذین از نوع خوشه‌ای و به طول 160-15 سانتیمتر است و گلها 2.5 سانتیمتر قطر دارند که ابتدا صورتی رنگ و سپس سفید با مرکزی قرمز یا بنفش رنگ می‌شوند. گلها بسیار معطر هستند میوه ها به قطر 2-1 سانتیمتر و به رنگ نارنجی - قرمز است. در صورت نگهداری دراسنا در گلدان ارتفاع آن به حدود 6 متر می‌رسد که به منظور کنترل ارتفاع آن می‌توان ساقه‌ها را هرس کرد. این گیاه به دلیل جذب فرمآلدئید، گزیلن و تولوئن موجود در هوا و تجزیه آنان از جمله گیاهان تصفیه کننده محیط داخلی خانه‌ها محسوب می‌شود.لازم به ذکر است که به گفته برخی از پرورش‌دهندگان بالغ شدن این گیاه در حدود 10 سال به طول انجامیده و بعد از آن گیاه قادر به گلدهی خواهد بود. همچنین در محیط داخلی و محافظت شده خانه‌ها که معمولا گرم است این گیاه به ندرت گل می‌دهد. برای تحریک گیاه بالغ به گلدهی می‌توان به مدت 3- 2هفته از دمای شبانه 7 درجه سانتیگراد استفاده کرد(دمای زیر 5 گیاه را قطعا از بین می‌برد) البته در این دما بخصوص اگر ادامه بیابد برگها آسیب می‌بینند و چنین عملی در واقع به نحوی شوکه کردن گیاه و مجبور کردن آن به گلدهی و تولید بذر و ادامه نسل محسوب می‌شود. بنابراین در زمان تحریک گیاه به گلدهی باید دید که آیا ارزش آسیب رسیدن به برگسار گیاه را دارد یا خیر؟

آبیاری: سعی کنید که خاک سطحی گلدان این گیاه همواره نمدار باقی بماند. خشک ماندن و تشنگی گیاه موجب زرد شدن حاشیه برگها و قهو‌ه‌ای شدن نوک انان و در صورت عدم آبیاری ریزش برگهای گیاه رخ خواهد داد. این  گیاه به عناصر فلوئور و بر حساس است بنابراین آب مورد استفاده در آبیاری را در حدود 48 ساعت به کناری بگذارید و سپس از آن استفاده کنید. وجود این عناصر منجر به بروز لکه های قهوه ای رنگ بر روی لبه و یا پهنه برگها می شود. لکه های ایجاد شده کمتر از 2 سانتیمتر قطر دارند و معمولا به یکدیگر توسط خطی باریک متصل هستند. معمولا هفته‌ای 3-2 مرتبه در تابستان و هفته‌ای یک مرتبه در زمستان آبیاری این گیاه کافی است. از آنجایی که ریشه ها بسیار نزدیک ساقه هستند، آب را در نزدیکی ساقه بریزید. برای افزایش رطوبت هوا نیز هفته‌ای 3-2 مرتبه گیاه را غبارپاشی کنید. توجه داشته باشید که برای آبیاری از آبهای بسیار سرد و یا آب تصفیه شده استفاده نکنید زیرا گاهی املاح نامناسب در آب تصفیه شده بیش از تصفیه نشده است.

دما:در دمای 26 درجه سانتیگراد بهترین رشد را دارد . اگر دما به زیر 12 درجه سانتیگراد افت کند تمامی برگها به تدریج خواهند ریخت و انتهای ساقه خواهد پوسید و گیاه از بین می‌رود. تغییرات شدید درجه حرارت موجب سوختگی نوک برگها و همچنین ریزش برگها در حالیکه هنوز پهنه آنان سبز است می‌شوند. این مشکل زمانی که گیاه در کوران هوا قرار می‌گیرد (همانند جلوی کولر یا پنکه) نیز پیش می‌آید.

نور: طیف گسترده‌ای از نور را تحمل می‌کند اما آنرا از نور مستقیم آفتاب محافظت کنید تا بر روی برگها نواحی قهوه‌ای رنگ و سوخته ایجاد نشود. نور بیش از اندازه موجب پریدگی رنگ برگها و زرد شدن خواهد شد.

خاک: این گیاه به خاکی سبک نیاز دارد. مخلوطی از خاک معمولی+خاک برگ+10٪ شن  محیط مناسبی برای این گیاه فراهم می‌کند. در چند سال اول هر بهار گلدان را می‌توانید عوض کنید اما با بزرگ شدن گیاه و سخت شدن تعویض گلدان می‌توانید به عوض کردن خاک سطحی این گیاه با خاکی غنی و تازه بسنده کنید. کمبود عناصر غذایی منجر به کاهش رشد برگها و عدم تشکیل برگهای جوان و رنگ پریدگی برگها می شود. توجه داشته باشید که اصولا دراسنا ، خاکی با واکنش اسیدی (در حد 6.5-6 ) را می پسندد و اگر خاک قلیایی باشد کمبود عناصری همانند منیزیم و کلسیم منجر به پوسیدن و از بین رفتن حاشیه های برگ می شود. برای کوددهی می‌توان از کودهایی با فرمول 10-10-10 هر ماه یک مرتبه استفاده کرد. البته برخی از پرورش‌دهندگان اعتقاد دارند از انجاییکه این گیاه نیتروژن را در برگسار خود ذخیره می‌کند تنها به منظور جلوگیری از اثرات ناشی از کمبود کلسیم که سوختگی نوک برگهای این گیاه است، از شلات کلسیم استفاده شود.

تکثیر: از ساقه‌های قدیمی می‌توان قلمه‌هایی به طول 20-10 سانتیمتر تهیه کرد و بعد از آنکه شیره آنان خشک شد آنان را در شن مرطوب کاشت تا ریشه دهند.تکثیر با کمک بذرها نیز امکان پذیر است . به گفته برخی از پرورش دهندگان بهتر است که بذرها را برای چند ساعت در آب خیساند تا پوسته آنها نرم شود این کار به جوانه زنی آنان کمک می کند. بذرها در بستری سبک که بتواند رطوبت را در خود نگهدارد به شکل سطحی با لایه ای نازک که روی آنان را می پوشاند کاشته می شوند. مکان گرم نگهداشته میشود و اجازه خشک شدن به بستر کاشت را نباید داد. جوانه زنی بذرها می تواند بین 30 الی 180 روز طول بکشد. 

 

تصاویر فوق: گیاهان جوان حاصل از رویش بذر این گیاه

افات و بیماری: کنه تار عنکبوتی می‌تواند موجب زرد شدن برگها و بستن تار عنکبوت در زیر برگها شود. تریپس نیز می‌تواند موجب کمرنگ شدن برگها و ظهور لکه های قهوه‌ای رنگ در پهنه برگ شود که می‌توان از سموم سیستماتیک برای مبارزه با این افت استفاده کرد. قارچ Fusarium moniliforme یکی از عوامل بیماری زای این گیاه است که موجب ایجاد نواحی زرد رنگ و یا قهوه ای تیره بر روی برگها و همچنین پوسیدگی قسمت اتصال برگ به ساقه می شود. البته این بیماری اغلب برگهای جوان گیاه را تحت تاثیر قرار می دهد . لکه ها در این بیماری قهوه ای رنگ هستند اما حاشیه ای زرد رنگ دارند . بیماری پوسیدگی باکتریایی توسط باکتری Erwinia carotovora نیز علائمی شبیه قارچ فوزاریوم ایجاد می کند. برخی دیگر از عوامل بیماریزیا قارچی نیز وجود دارند که می توانند بیماری لکه برگی قارچی ایجاد کنند که در اثر آنان لکه هایی زرد و یا قهوه ای بر روی برگها ایجاد می شود. بیماری هایی که یاد شدند معمولا باغث مرگ گیاه نمی شوند اما می توانند باعث کاهش رشد و همچنین کاهش زیبایی گیاه شوند.

 بیماری لکه برگی فوزاریومی

زرد شدن برگهای گیاه دراسنا:

زرد شدن برگهای این گیاه به دلایل مختلفی صورت می گیرد و انواع متفاوتی از زردی برگسار در این گیاه ممکن است مشاهده شود.

•  گاهی خطوط زرد رنگ در کنار لبه برگها شکل می گیرد که معمولا به همراه رنگ قهوه ای نیز هست که دلیل این مسنله کمبود آب، شور شدن خاک در اثر کوددهی بیش از اندازه و یا کمبود عناصر غذایی و فقر خاک است.
• گاهی تمامی برگ سبز کم رنگ-زرد می شود که شدت زیاد نور ، رطوبت اندک محیط و یا شرایط نامساعد خاک(همانند زهکش نامناسب و یا سنگین بودن بیش از اندازه بافت خاک) موجب چنین حالتی می گردد.
• چمع شدن آب بیش از اندازه در خاک و عدم خروج آب از اطراف ریشه ها منجر به شیوع برخی از بیماری های قارچی و از بین رفتن ریشه ها و در نتیجه از دست دادن برگها می شود که در این حالت ابتدا برگها به رنگ زرد-طلایی در می آیند و می ریزند.
•  کمبود آب بخصوص در ماه های بهار الی پاییز می تواند منرج به زردی برگها و البته سرخشکیدگی آنان شود.
•  تغییر مکان گیاه نیز عامل دیگری برای زرد شدن برگها است. زیرا ممکن است در مکان جدید میزان نور نسبت به مکان قبلی متفاوت باشد. اگر میزان نور بیشتر شده باشد به نحوی که شدت آن برای گیاه غیر قابل تحمل باشد، برگها زرد رنگ می شوند و لکه های قهوه ای رنگ که ناشی از مردن بافتها است بر روی آنها نیز شکل می گیرد. 
• علاوه بر بیش بود شدت نور، کمبود نور نیز میتواند منجر زرد شدن برگها شود. اگر نور بسیار کم باشد برگهای گیاه بخصوص برگهای پایین گیاه زرد شده و از بین خواهند رفت. البته ریزش برگهای پایین گیاه و لخت شدن ساقه، از جمله مواردی است که با افزایش سن گیاه نیز می تواند پیش بیاید. بنابراین زمانی که چنین مشکلی ایجاد می شود، توجه کنید که آیا در هفته های اخیر شرایط نوری گیاه تغییر کرده است و یا خیر .
• پوسیدگی ریشه به دلیل فعالیت بیماری هیا قارچی می تواند منجر به ظهور لکه های قهوه ای رنگ بر روی برگها شود. زرد شدن برگ، عدم رشد گیاه، پژمرده شدن برگها و قهوه ای شدن ساقه گیاه از آثار این مشکل محسوب می شوند.
• وجود و فعالیت آفات نیز از دیگر عوامل زرد شدن برگها است.بخصوص شپشکهای سپردار، شپشک آردآلود و یا کنه تارعنکبوتی می توانند قسمتهای مختلف گیاه بخصوص نواحی که برگ به ساقه متصل است و از دید افراد پنهان می مانند ، فعالیت کرده و منجر به زرد شدن برگها شود.

 

 

گل فیکوس

معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس

معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس : تقریباً در اثر خانه‌های ایرانی به دلیل مقاوم بودن و راحت بودن نگهداری و نیازی نوری کم گل فیکوس نگهداری می‌شود. نام علمی فیکوس Ficus elastica می‌باشد.
برگ‌های گیاه فیکوس براق و چرمین هستند که در برخی ارقام این گیاه رگه‌های کرم رنگ و یا قرمزرنگ بر روی پهنه برگ‌ها مشاهده می‌شود. گل‌های این گیاه معطر یا رنگین نیست و جلب‌توجه نمی‌کند. فیکوس شیره‌ای دارد که می‌توان آن را از گیاه گرفت و از آن در ساخت لاستیک استفاده کرد و نام انگلیسی این گیاه با توجه به این مسئله انتخاب شده است. اما لازم به ذکر است گیاهی که از شیره آن به شکل تجاری در ساخت لاستیک استفاده می‌شود، درخت لاستیک Para rubber tree با نام علمی Hevea brasiliensis از خانواده افربیاسه است. اگرچه فیکوس در زادگاه خود تبدیل به درختی بزرگ می‌شود اما در بسیاری نواحی دیگر ازجمله کشور ما اکثراً به عنوان یک گیاه زینتی و گلدانی مورداستفاده قرار می‌گیرد.

گل فیکوس ابلق

آبیاری:
به خشکی مقاوم است اما رطوبت را ترجیح می‌دهد و نباید خاک گلدان خیس و غرقابی شود زیرا در این صورت برگ‌های پایین گیاه به تدریج زرد شده و می‌ریزند. بنابراین در فاصله دو آبیاری بهتر است سطح خاک خشک شود و سپس گیاه را آب دهید. زمانی که دمای هوا بالا است برگ‌ها را غبار پاشی کنید اما اگر این کار را در نور مستقیم آفتاب انجام دهید لکه‌های قهوه‌ای و سوخته بر روی برگ‌ها تشکیل می‌شود. تشنگی شدید گیاه موجب لوله شدن برگ‌ها و آویزان شدن انان می‌شود که در این حالت می‌توان گیاه را به مدت ۱۵ دقیقه در تشت پر از آب قرار داد.

دما:
گرما را تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد و سرما را تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد تحمل می‌کند اما بهترین دما برای رشد آن ۲۵-۲۰ درجه سانتی‌گراد است. هوای سرد موجب قهوه‌ای شدن برگ‌ها و ریزش آنها می‌شود همچنین تغییرات ناگهانی در دمای محیط نیز موجب ریزش برگ‌ها می‌شود

نور:
سایه را تحمل می‌کند اما مکان روشن را ترجیح می‌دهد. همچنین گلدان حاوی این گیاه را از نور مستقیم آفتاب محافظ کنید. نور شدید موجب بی رنگ شدن برگ‌ها می‌شود. نور کم و ناکافی محیط یکی از دلایل ریزش برگ‌های گیاه است البته تغییر مکان این گیاه می‌تواند موجب ریزش برگ‌ها شود.

خاک:
این گیاه به خاکی با زهکش که همچنین بتواند رطوبت را در خود حفظ کند نیاز دارد. به عنوان مثال می‌توان از مخلوط خاک معمولی+خاک برگ+پیت موس استفاده کرد. در صورت کمبود مواد غذایی برگ‌های گیاه بدشکل و رنگ پریده می‌شود. به منظور تغذیه مصنوعی می‌توان از کودهایی با فرمول ۱۰-۱۰-۱۰ هر دو هفته یک‌بار و یا فرمول ۲۰-۲۰-۲۰ هر ۵ هفته یک‌بار استفاده کرد. اگر گیاه سریع رشد می‌کند تا جایی که امکان دارد هر ساله و در ابتدای بهار باید گلدان آن را عوض کرد و گلدانی انتخاب کرد که حداکثر حدود ۵ سانتیمتر در قطر و همچنین در ارتفاع بدنه از گلدان قبلی بلندتر باشد و گلدان را خیلی بزرگ‌تر از گلدان قبلی انتخاب نکنید. اگر گیاه بیش‌ازاندازه بزرگ‌شده است که عوض کردن گلدان سخت است، خاک سطحی و رویین را با خاک تازه و غنی از مواد غذایی عوض کنید.

تکثیر:
برای تکثیر این گیاه می‌توان در اواخر بهار و یا در اوایل تابستان از ساقه‌ها قلمه تهیه کرد. طول مناسب قلمه‌ها در حدود ۱۵ سانتیمتر است. قلمه را می‌توان هم از طول ساقه تهیه کرد و هم از انتهای ساقه. به هر حال قلمه باید حداقل یک برگ داشته باشد و در صورت زیاد بودن تعداد برگ‌ها باید تعداد آنها را کم کرد. همچنین قلمه‌ها در قسمت پایینشان که در بستر کاشت قرار می‌گیرد باید بدون برگ باشند. بعد از جدا کردن قلمه‌ها شیره‌ای سفید رنگ از انتهای آنها و از تمامی قسمت‌هایی که برش خورده‌اند بیرون می‌آید.
بهتر است که قلمه‌ها را به ریا ۳۰ دقیقه در آب قرار دهید تا این جریان شیره متوقف شود و سپس نسبت به کاشت قلمه‌ها اقدام کنید. قلمه‌ها در بستری که سبک و مرطوب است کاشت. مثلاً می‌توان از مخلوط کوکوپیت +پرلایت و یا خاک برگ +شن استفاده کرد. رطوبت هوا را در مکان نگهداری قلمه‌ها باید در حد اشباع و دما در حدود ۲۷-۲۵ درجه باشد. از قلمه جوانه برگ نیز می‌توان برای تکثیر این گیاه استفاده کرد که چگونگی کاشت آن به همان صورتی است که در بالا توضیح دادم و روش تهیه این قلمه را نیز در تصاویر موجود در قسمت زیر مشاهده می‌کنید. از روش خوابانیدن هوایی نیز می‌توان استفاده کرد که ساقه‌هایی با طول حداقل ۳۰ سانتیمتر برای انتخاب شوند بهتر است. در این روش باید ساقه گیاه ابتدا یا شکافی اینجاد شود و یا قطعه‌ای از پوست به شکل حلقه از اطراف ساقه برداشته شوند. سپس مواد نگه‌دارنده رطوبت همانند خزه اسفاگنوم در اطراف شکاف قرار داده شود و این ناحیه با مواد موجود در اطراف آن در پلاستیک پیچانده می‌شود تا گیاه در آن ناحیه ریشه تولید کند. سپس آن قسمت از ساقه را می‌توان از گیاه جدا کرد و به عنوان گیاهی مستقل کاشت.

تصویر بالا: قلمه‌های تهیه شده از ساقه گیاه فیکوس. البته این گیاه از نوع ابلق فیکوس است. قلمه موجود در جلوی تصویر از طول ساقه و قلمه موجود در عقب تصویر از انتهای ساقه تهیه شده است (جوانه برگ که هنوز قرمز رنگ است مشاهده می‌شود.). این قلمه‌ها به دلیل اینکه برگ‌هایی با سطح بزرگ دارند باید در مکانی با رطوبت اشباع قرار بگیرند تا قبل از ریشه دهی و به دلیل از دست دادن رطوبت خشک نشوند.

تهیه قلمه حاوی یک برگ از ساقه این گیاه و نحوه کاشت قلمه

 

برداشتن پوست دور ساقه به شکل یک حلقه در روش خوابانیدن هوایی

 

ایجاد شکاف در ساقه و قرار دادن یک قطعه چوبی کوچک (همانند یک چوب کبریت) در میانه شکاف برای جلوگیری از بسته شدن شکاف. این مسئله نیز در رابطه با روش خوابانیدن هوایی انجام می‌شود.

معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس

بعد از ایجاد شکاف به شکلی که در دو تصویر قبلی نشان داده شد، در اطراف ناحیه‌ای که آن شکاف‌ها ایجاد شده است ابتدا موادی که نگه‌دارنده رطوبت است همانند خزه اسفاگنوم قرار می‌گیرد و این خزه‌ها با بستن یک نوار در اطرافشان ثابت می‌شود و بعد در اطراف این خزه‌ها کیسه پلاستیکی قرار داده می‌شود تا به حفظ رطوبت کمک کند.

 

زمانی که ریشه‌هایی را در داخل کیسه پلاستیکی مشاهده کردید زمان مناسبی برای جدا کردن ساقه از گیاه مادری است. ساقه را از ناحیه‌ای که در تصویر نشان داده شده است از گیاه مادری جدا کنید و آن را در یک گلدان و در خاکی که در قسمت خاک توضیح داده‌ام بکارید. در هفته‌های اول بهتر است ه با کشیدن یک پلاستیک بر روی گیاه به حفظ رطوبت در اطراف گیاه کمک کنیم البته سنگینی این پلاستیک نباید بر روی گیاه باشد و باید از یک چهارچوب که در تصویر مشاهده می‌کنید کمک بگیریم.

هرس فیکوس:
هرس این گیاه را می‌توان در اواخر بهار/اوایل تابستان انجام داد. ساقه‌هایی را که خارج از فرم و شکل اصلی گیاه رشد کرده‌اند و یا ساقه‌هایی را که بیش از اندازه بلند شده‌اند می‌توان قطع و یا کوتاه کرد. عمل برش را نیز از بالای یک گره (گره ناحیه اتصال برگ‌ها به ساقه است) بزنید. در جدا کردن ساقه‌ها زیاده روی نکنید زیرا ممکن است باعث شوکه شدن گیاه شوید. حجم کل ساقه‌ای جدا شده باید حداکثر حدود ۳۰٪ حجم کل ساقه‌های گیاه باشد یعنی فرض کنید که اگر می‌خواهید همه ساقه‌ها را کوتاه کنید تنها می‌توانید یک سوم از ارتفاع هر یک را کوتاه کنید.

آفات های گیاه فیکوس:
کنه تار عنکبوتی و شپشک از جمله آفاتی هستند که به این گیاه حمله می‌کنند که می‌توان جهت مبارزه با آنان از سموم سیستماتیک استفاده کرد. از دیگر آفات می‌توان به نماتد گره ریشه و تریپس اشاره کرد. تحت شرایط گرم مرطوب نیز لکه برگی باکتریایی و قارچی و سر خشکیدگی ممکن است روی دهد.
تمیز کردن برگ‌های بزرگ این گیاه نقش مؤثری در جلوگیری از فعالیت آفات و همچنین شادابی و ظاهر زیبای این گیاه دارد. وقتی برگ‌ها کثیف هستند می‌توانید در یک لیتر آب به اندازه یک قاشق چای‌خوری آب لیمو بریزید، آب را به خوبی تکان دهید و تکه‌ای پارچه را به این آب آغشته کنید و بعد برگ‌های گیاه را تمیز کنید.

گل یوکا

معرفی گل یوکا

نام انگلیسی

Spineless yucca

نام علمی

Yucca elephantipes

فارسی رایج

یوکا-خنجری

فارسی اصیل

زنگوله ای(اشاره به گلهای زنگ مانند و وارونه ان)

معیار زیبایی

برگ

رنج قیمت

30000

از خانواده

Agavaceae/Liliaceae

خاستگاه

مکزیک و آمریکای لاتین

+۶۲

-۱۵

 

 

سلام دوستان عزیز درخدمتم با یک گل دیگه ، یوکا گیاهی مناسب برای مغازه ها بانک ها دفاتر که دارای نور متوسط هستند ، می باشد.کمتر خانواده است که با نام و شکل این گیاه آشنا نباشند،گیاهی است از خانواده آگاواسه و به قول بعضی از منابع از خانواده لیلیاسه،برگها بزرگ و کشیده و خنجری،نوک تیز و به رنگ سبز،در کاشت گروهی مورد استفاده قرار میگیرد،ممکن است یک یا چند گیاه داخل یک گلدان کاشت شوند،با حذف جوانه انتهایی گیاه دو یا سه شاخه خواهد شد،به ابیاری کمتری نیازمند است،ساقه گل دهنده هر چند سال یکبار نمودار شده و گلهای سفید کرمی به تعداد زیاد به شکل زنگوله ای کوچک  و واژگون ظاهر میشوند ولی در اپارتمان کمتر به گل مینشیند

 

نیازها:

 

نور: به نور کافی نیاز دارد،از نور وسط روز به خصوص از پشت شیشه بیزار است،۴ تا ۵ هفته در سایه مقاومت میکند.

دما: درجه حرارت مطلوب در زمستان ۱۰ تا ۱۶ درجه سانتی گراد و در تابستان محتاج به نگهداری در خارج از اتاق و در بالکن است

آبیاری :همیشه بین دو آبیاری باید خاک خشک شود.

رطوبت: در تابستان هفته ای یکبار و در زمستان هر ماه یکبار غبارپاشی توصیه میشود.

تغذیه:  در بهار و تابستان گلدان را با نصف میزان توصیه شده از طرف فروشنده تغذیه کنید.

خاک مناسب: خاک کمپوست مناسب ترین محیط رشد برای ریشه این گیاه است.

تعویض گلدان: در ۴ سال اول رشد نیاز به تعویض گلدان سالیانه دارد ولی با گذشت سه سال تعویض خاک های سطحی ان با خاک نو کافی به نظر میرسد،در هنگام تعویض گلدان توجه کنید که خاک کاملا پرس شود.

تمیز نمودن برگها:جهت تمیز نمودن برگها از پارچه و یا اسفنج مرطوب استفاده نکنید.

هرس و تکثیر:جدا کردن پا گیاه در بهار، کاشت قلمه در شن و ریشه دار نمودن ان راحت ترین روش تکثیر یوکا می باشد. همینطور مطابق شکل میتوانید از انتهای شاخه های آن ببرید به عنوان تکثیر، و پایین ساقه هم دوباره جوونه میزنه و چند شاخه میشه و گلتون زیبا تر میشه ، قلمه ها رو در آب یا خاک بزنید تا ریشه دار شوند.

 

هرس یوکا

قلمه یوکا

 

عوارض و درمان:

 

لکه های قهوه ای روی ساقه و زیر برگها مشاهده میشود:عامل ان حشره افت است،سطح زیرین برگ را با پنبه اغشته به سم حشره کش نفوذی خیس و یا گیاه را هفته ای یکبار سمپاشی کنید تا علائم از بین بروند.

برگها در زمستان خشک میشوند:هوا گرم است،گیاه را به محل خنک تری منتقل کنید.غبارپاشی را فراموش نکنید.

برگهای زیرین زرد میشوند:نور کافی نیست،گیاه را به محل پرنور تری منتقل کنید.

برگهای جدید فاقد ریشه هستند:به تغذیه مصنوعی احتیاج دارد،اگر تغذیه به طور منظم انجام میشود ممکن است سردی هوا عامل ان باشد،شرایط را بازدید و نارسایی را رفع کنید.

برگها رنگ پریده اند:نور مستقیم زیاد است،گیاه به نور کافی نیاز دارد،ولی اشعه مستقیم افتاب به خصوص در ظهر به برگهای ان صدمه میزند.

نقاط زنگ مانند روی برگها مشاهده میشوند:از مواد براق کننده استفاده شده است،برگها را با پارچه و یا اسفنج مرطوب تمیز کنید.

کپک خاکستری روی برگها مشاهده میشود:عامل ان قارچ بوتری تیس که خود ناشی از هوای سرد و مرطوب است،گیاه را با سم قارچ کش سمپاشی کنید و به محل گرم منتقل کنید،غبارپاشی را تا رفع علائم متوقف کنید.آبیاری را کاهش دهید

گیاه خود را انداخته است:ریشه ها توسعه نیافته اند،گیاه را  به گلدان کوچکتری منتقل کنید و کمپوست اطراف ریشه را کاملا متراکم نمایید،گلدان را به محل پرنورتری ببرید

زخم های پنبه ای سفید رنگ در وسط برگها مشاهده میشود:عامل ان حشره افت است،گیاه را با سم حشره کش نفوذی هر ۲ هفته یکبار سمپاشی کنید تا علائم از بین بروند.

کلیه برگهای یک شاخه سیاه رنگ شده و میپوسند:ابیاری زیاد است،خاک های سطحی گلدان باید در فاصله بین دو ابیاری خشک شوند،زهکش را بازدید و اب زیر گلدانی را خارج نمایید.

باغچه ای با یوکا:

گلدانی تهیه نمایید که گنجایش حجم ریشه ۳ گیاه یوکا را دارا باشد.۳ گیاه یوکا را از گلدان خارج و در ۳ نقطه گلدان جدید و برحسب جهت شاخه ها و با فاصله مناسب کاشت کنید،دو روز اول از ابیاری خود داری و گلدان را به سایه منتقل کنید.

در صورت حذف جوانه انتهایی ممکن است چندین جوانه در محل قطع شروع به رشد نمایند،بر حسب قطر شاخه تعداد شاخه های مورد نیاز در جهات مختلف نگهدارید و بقیه را حذف کنید.

یوکا

نکته برای علاقه مندان!!

یوکا بومی مکزیک و آمریکای لاتین میباشد.در طبیعت این گیاه در هوای خنک ۲ بار درسال ،یکی در اردیبهشت و یکی در پاییز به گل می نشیند.پس از پایان گلدهی اول باید ساقه گل دهنده را  قطع کرد.این گیاه در ایران و سایر مناطق غیر بومی بذر نخواهد داد زیرا در منطقه بومی خود حشره ای به نام (پرونووا) که مسئول گرده افشانی این گیاه میباشد زندگی میکند به همین دلیل پراکنش این گیاه محدود و تکثیر آن با قلمه و تقسیم بوته میباشد!!

حشره پرونوبا

گل یخ

Chimonanthus praecox

گل یخ (نام علمی: Chimonanthus؛ به انگلیسی Wintersweet)‏^[۱] است. این گیاه بومی چین است و در ایران نیز یافت می‌شود.

گل یخ که اسم اصلی آن leon topodium alpinum یا leontopodium nivalssp است;مشهور به گل کوهستان و متعلق به خانواده آفتابگردان میباشد.این گیاه به طور نابرابر پخش شده است و مکان های آهکی و صخره ای را در ارتفاع حدود 1800-3000 متر را برای زندگی ترجیح میدهد. این گل سمی نیست و به صورت سنتی به عنوان دارو برای شکم درد و بیماری های تنفسی استفاده میشود. موی بلند این گیاه به نظر میرسد نوعی سازش نسبت به ارتفاع میباشد که عمل حفاظت از گیاه را در برابر سرما و اشعه ما فوق بنفش را بر عهده دارد. از انواع گل یخ که میتوان آن را به راحتی در گلدانی متوسط در آپارتمان پرورش داد Aptenia Cordifolia میباشد;برای کاشت این گیاه اپارتمانی گلدانی مملو از کود آلی و ماسه و خاک برگ توصیه می شود. برای تکثیر این گیاه روش قلمه زدن و بذر قابل استفاده است.

گونه‌ها[ویرایش]

• Chimonanthus caespitosus T.B. Chao
• Chimonanthus campanulatus R.H. Chang & C.S. Ding
• Chimonanthus grammatus M.C. Liu
• Chimonanthus nitens Oliv.
  • Chimonanthus campanulatus R.H. Chang & C.S. Ding
  • Chimonanthus zhejiangensis M.C. Liu
• گل یخ ژاپنی (L.) Link
  • Chimonanthus fragrans Lindl.
  • Chimonanthus parviflorus Raf.
  • Chimonanthus yunnanensis W.W. Sm.
• Chimonanthus salicifolius S.Y. Hu

گل شیپوری

گل شیپوری

گل شیپوری گیاهی چندساله و بسته به شرایط محل نگهداری همیشه سبز است. ارتفاع این گل از 60 سانتیمتر تا 1 متر می‌باشد و اندازه برگ‌های آن بستگی به مقدار نور دارد. این گیاه، گل آذین بزرگی شبیه به شیپور یا قیف (اسپات) به ارتفاع تا 25 سانتی متر به رنگ سفید درخشان، زرد یا صورتی دارد و دارای سنبله‌ای زرد رنگ در وسط است. گل‌های شیپوری با اسپات سفید رنگ غالبا همیشه سبز بوده و در اواخر زمستان گلدهی دارند و گل‌های شیپوری با اسپات رنگی اکثرا خزان کننده هستند و گل‌ها در تابستان ظاهر می‌شوند. این گل زیبا را می‌توان هم در آپارتمان و در گلدان و هم بیرون از خانه در باغچه و فضای سبز کاشت. این گل همچنین به عنوان گل شاخه بریده توسط مراکز پرورش گل و گیاه پرورش داده می‌شود. عمر گل شاخه‌بریده شیپوری بین 4 تا 10 روز است.

نحوه تکثیر گل شیپوری

تکثیر گل شیپوری به دو روش کاشت بذر و تقسیم ریزوم قابل انجام است. بهترین روش ازدیاد این گل در محیط آپارتمان، تقسیم ریزوم (ساقه زیرزمینی) گیاه است. مراحل تکثیر گل شیپوری به روش تقسیم ریزوم به شرح زیر است:

1. در زمان استراحت گیاه و یا اوایل بهار ریزوم‌ها را از گیاه مادری جدا کنید. توجه داشته باشید، لازم است بر روی هر قطعه از ریزوم، حداقل یک عدد جوانه وجود داشته باشد.
2. بعد از تمیز کردن خاک اطراف ریزوم و ریشه‌ها آنها را تقسیم نموده و هریک را در گلدان جداگانه بکارید.

شرایط نگهداری گل شیپوری در آپارتمان

گل شیپوری نیاز به محیطی با آفتاب کامل و کمی سایه روشن دارد. آبیاری منظم، مخلوط خاک باغچه و کود پوسیده، کوددهی هر دو هفته یکبار و دمای 18 تا 20 درجه سانتی‌گراد در روز و 13 تا 16 درجه در شب، از شرایط نگهداری گل شیپوری در آپارتمان است.

گل شیپوری انواع مختلفی دارد و در زادگاه بومی‌اش در جنگل‌های آفریقا گیاهی همیشه سبز است، ولی در سایر مناطق گیاهی خزان کننده محسوب می‌شود. این گل به آسانی در گلدان و محیط آپارتمان قابل نگهداری و تکثیر است و امروزه از آن به عنوان گل شاخه‌ بریده نیز استفاده می‌شود. برای آشنایی با نحوه کاشت، تکثیر و شرایط نگهداری گل شیپوری در آپارتمان با ستاره همراه شوید.

شرایط نگهداری گل شیپوری در آپارتمان

• خاک: خاک مناسب برای کاشت و نگهداری گل شیپوری در گلدان باید رطوبت را در خود به خوبی نگه دارد و سریع خشک نشود. مخلوط دو قسمت خاک باغچه + یک قسمت کود بسیار پوسیده گاوی و یا دو قسمت پیت موس + دو قسمت خاک باغچه + یک قسمت شن یا پرلایت مناسب‌ترین خاک برای کاشت گل شیپوری در گلدان است.
• آبیاری: لازم است سطح خاک این گیاه، همواره مرطوب باشد. همچنین توجه داشته باشید نیاز آبی گیاه در فصل زمستان که گیاه رشد کمتری دارد، کاهش پیدا کرده و در بهار و تابستان بیشتر است.
• دما: بهترین دما برای نگهداری گل شیپوری در آپارتمان 18 تا 20 درجه سانتیگراد در روز و 13 تا 16 درجه در شب است. لازم به ذکر است پایین‌تر بودن دمای شبانه نسبت به دمای روزانه در گلدهی این گیاه نقش مهمی دارد و این موردی است که معمولا تنظیم آن در محیط خانگی مشکل است. از این رو یکی از رایج‌ترین سوالاتی که در نگهداری این گل به وجود می‌آید، عدم گلدهی گیاه است.
• نور: گل شیپیوری نیاز به حداقل 6 ساعت نور مستقیم خورشید دارد. البته توجه داشته باشید در فصل تابستان از قرار دادن گیاه در برابر نور مستقیم آفتاب به مدت طولانی خودداری شود. شدت‌های کم یا خیلی زیاد نور خورشید باعث تغیر رنگ اسپاتهای (بخش قیف مانند) گل خواهد شد.
• کوددهی: برای رشد بهتر گیاه لازم است هر دو هفته یکبار گیاه را با کودهای مخصوص گیاهان گلدار و آپارتمانی تغذیه نمود.

1. عمق کاشت ریزوم‌ها، با توجه به اندازه آنان کمی متفاوت است و معمولا در عمق 5 تا 10 سانتیمتری کاشته می‌شوند و باید تقریبا به شکل عمودی در خاک قرار گیرند. 
2. توجه داشته باشید، قبل از کاشت و قرار دادن قطعات ریزوم در گلدان جدید، بستر کاشت را ابتدا کاملا مرطوب کنید و اجازه دهید که آب اضافه از ته گلدان خارج شود. 
3. به مرور زمان گیاهچه‌های کوچکی که در واقع پاجوش هستند در کنار گیاه مادری و از ساقه زیرزمینی شکل می‌گیرند. لازم است در تمام گیاه خاک سطح گلدان مرطوب و نه خیس باشد.

امیدواریم با توجه به این راهنمایی‌ها، این گل زیبا را تهیه و از نگهداری آن در منزل لذت ببرید.

گل ساعتی

گل ساعتی (سرده)

 

گل ساعتی
آرایه‌شناسی
فرمانرو:	گیاهان
دسته:	گیاهان گلدار
رده:	دولپه‌ای‌ها
زیررده:	رزمانندها
(طبقه‌بندی‌نشده):	رزیدها
راسته:	مالپیگی‌سانان
تیره:	گل‌ساعتان
سرده:	Passiflora L.
گونه‌ها
در حدود ۵۰۰

گل ساعتی (با نام علمی: Passiflora caerulea) گونه‌ای از گیاهان گلدار است که بیشتر در نواحی استوایی آمریکا و آفریقا رشد می‌کند. این گیاه رشد سریع و ساقه‌هایی بلند بالارونده دارد که قلمه گرفتن از آن را آسان می‌کند. گل ساعتی گیاهی است زینتی از تیره موردیها که دارای بوته‌ای بلند و برگهای‌بیضی شکل متصل بهم و شامل ۵ تقسیم کامل است. گلهای آن درشت و به شکل ساعت است. رنگ گلها قرمز، ارغوانی، آبی و بنفش می‌باشد. ساقه آن چون به درختان مجاور می‌پیچد و بالا می‌رود. از این رو آنرا پیچ ساعتی نیز می‌نامند. میوه‌اش سبز و زرد رنگ است. این گیاه حاوی فلاونوئید و آلکالوئیدهای گروه هارمالا Harmalaواسیدسیانیدریک، در میوهٔ آن اسید سیتریک و نیز دارای پرولین، مالتول و اتل مالتول است. قسمت مورد استفاده: از برگ و میوه و گلهای گیاه پاسیفلور استفاده دارویی به عمل می‌آید.

خواص دارویی

تجارب آزمایشگاهی و بالینی اثر ضد اضطراب و آرام بخشی عصاره گل ساعتی را نیز به اثبات رسانده است. فلومازنیل داروی آنتاگونیست بنزود یازپین‌ها مانع ظهور اثر عصاره گل ساعتی نگردید، که این امر نشانه متفاوت بودن مکانیسم اثر آرام بخشی این عصاره از مکانیسم اثر بنزودی ازپین‌ها می‌باشد.

گل سانسوریا

گل سانسوریا

از گیاهان مورد استفاده زیاد در خانه ها می باشد . از خانواده سوسنیان یا لیلیاسه و بومی افریقاست ، برگها بلند و کشیده و خاردار با حاشیه زرد و به شکل سرنیزه ، ارتفاع برگها به یک متر می رسد و تکثیر آن از طریق برگ و یا ساقه های زیرزمینی است ، بسیار کم توقع و مقاوم در برابر خشکی و سایه ولی در این واریته به علت ابلق بودن برگها به نور بیشتری احتیاج دارد .

 

نیازها :

 

نور : نور کامل بهترین شرایط نوری این گیاه است ولی در سایه هم قادر به ادامه زندگی است ، تابش مستقیم آفتاب را تحمل نمی کند .

 

دما :در زمستان تا درجه حرارت 10 درجه سانتیگراد قدرت تحمل دارد ولی درجه حرارت مطلوب در این فصل 16 است، در تابستان در درجه حرارت مطلوب برای انسان 24 درجه . نسبت به سرما حساس است و سرمای بیش از حد تاب نمی آورد و دچار یخ زدگی می گردد.

 

آبیاری: در زمستان هر 3 هفته یکبار و در تابستان یکبار در هفته آبیاری کافی است به دلیل ساقه گوشتی گیاه که سرشار از آب است از آبیاری زیاد از اندازه پرهیز نمایید چون باعث پوسیدگی گیاه می گردد . در بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک خشک شود.

 

خاک : بهترین خاک ، خاک لوم است ( مخلوطی از شن ، رس و مواد آلی ( برگ پوسیده یا کود دامی به مقدار کم ) ) است . استفاده بیش از حد از مواد آلی باعث پوسیدگی ساقه گیاه و از بین رفتن آن می گردد .

 

تکثیر : تکثیر این گیاه ساده است یا از گیاه مادری از ریشه به چند قسمت تقسیم می شود که هر قسمت دارای ریشه و برگ جداگانه است و در گلدان جدید کاشت می گردد . یا از طریق قلمه :ساقه گیاه به قطعات کوچک حدود 8 سانتیمتر تقسیم کرده (اگر لب طلایی است با برش های حالت هشت وتا لبه ی بالای آن در بستر ماسه قرار گیرد) و در ماسه کشت می نمایند دقت شود قطعات وارونه کاشت نشود برای ریشه دهی سریعتر می تواند خزانه را با پلاستیک پوشاند تا رطوبت حفظ شود . پس از ظهور 2 تا 3 برگ قلمه ها را به گلدان اصلی انتقال دهید .

 

نکته مهم

 

گیاه کم توقعی است فقط از آبیاری بیش از اندازه پرهیز نمایید که باعث پوسیدگی ساقه می گردد که اکثر موارد از بین رفتن این گیاه در آپارتمان به همین دلیل است .

 

خواص «سانسوریا»

 
- یكی از خواص این گیاه كه آن را برای استفاده در منازل مناسب كرده است توانایی این گیاهان در پاك سازی هوا است. بنا بر تحقیقات انجام شده این گیاه می تواند سموم و گازهای آلوده موجود در هوا مانند "تولوئن " یا " فرمالدئید " را تصفیه كند. از این رو كارشناسان توصیه می كنند كه از این گیاه در اتاق خواب استفاده شود تا با تصفیه هوا خوابیدن بسیار راحت تر شود.

- "سانسواریا" به مانند سایر اعضای خانواده كاكتوس ها از مقاومت بالایی در هوای گرم و خشك برخوردار است و می تواند در درون ساقه و برگ های خود حجم زیادی از آب را برای مدت زمانی طولانی نگاه دارد. در زمان های قدیم از این گیاه برای تهیه فیبر و گاهی از برگ های آن برای بانداژ زخم ها استفاده می شده است. امروزه بیشتر از این گیاهان برای زیبا سازی محیط های خانگی مخصوصا آپارتمان ها استفاده می شود. این گیاه دارای رشد بسیار آرامی است و برای سالهای طولانی سبز و شاداب باقی می ماند.

- این گیاه همچنین دارای گلی است كه به رنگ تركیبی سبز و سفید در بخش میانی گیاه می روید البته گل آن جذابیت خاصی ندارد اما معطر است.

پس همانطور كه دیدید ان زبان مادر شوهر همچنان هم بی فایده نیست.

آناناس

آناناس

 

 

 

آناناس یکی از گیاهان مورد استفاده در تراریوم می باشد که در منزل هم نگهداری بسیار راحتی دارد. در حقیقت پرورش اناناس به منظور تولید میوه ان است و تا کنون  ۱۸۰۰ گونه از این گیاه شناخته شده و بعضی از انها زیباترین گیاهان گلدانی را تشکیل میدهند.خانواده ان ((برومیلیاسه)) و زادگاه ان برزیل است.برگهای خاردار و چرم مانند ان پشت سر هم است به طوریکه دروسط برگها حفره ای بوجود می اید که شاخه گل ها دهنده از  همان محل ظاهر میشوند،برای میوه دادن ۳ -۴ سال وقت لازم است و پس از ظهور و رسیدن میوه ان،اندام گیاه مادری بتدریج به تحلیل رفته و خشک میشوند و هماهنگ با این خشک شدن پا جوش ها از کنار پایه مادری شروع به ظهور مینمایند که منبع اصلی تکثیر هستند.به خاطر وضع خاص برگها در شکل و رنگ گیاه بسیار جالبی در کاشت گروهی با گیاهان دیگر است.

 

نیازها:

نور :اگرچه بهترین نور برای این گیاه نور کامل است ولی در نیم سایه نیم افتاب هم قابل نگهداری است.

دما :بهترین درجه حرارت برای حفظ رنگها ۲۱-۱۸ درجه ی سانتی گراد است.

آبیاری :اجازه دهید سطح خاک گلدان در زمان بین دو ابیاری خشک شود.

رطوبت :گیاه رطوبت دوست است،در تابستان دوبار در هفته و در زمستان یکبار در هفته غبارپاشی نمایید.در روزهای گرم و خشک تابستان غبارپاشی بیشتری توصیه شده.

تغذیه :مواد غذایی مخصوص گیاهان زینتی جهت تغذیه مصنوعی یکبار در هفته در بهار و تابستان بخصوص با ظاهر شدن میوه توصیه گردیده.

خاک مناسب: کمپوست با مواد غذایی قوی بهترین محیط برای رشد ریشه این گیاه است.

تعویض گلدان: تعویض گلدان دوبار لازم است.اولین بار ۳ ماه پس از کاشت پاجوش در گلدان و دومین بار یکسال پس از تعویض اول،گلدان را خیلی بزرگ انتخاب نکنید و توجه نمایید که خاک گلدان باید کاملا سبک باشد.پوشیدن دستکش لاستیکی در زمان تعویض گلدان بهلت تیز بودن تیغ های کنار برگ ها لازم است.

تمیز نمودن برگها :برگها را با پارجه یا اسفنج خیس پاکنید.توجه نمایید که مواد براق کننده ی شیمیایی روزنه ها را مسدود نکند.میتوان با ترکیب آب لیمو صنعتی با آب به طور نصف نصف برگها را براق و تمیز کرد.

تکثیر: جدا کردن پاجوش در بهار،پاجوشها  را در خاک سبک در دمای ۲۴ تا ۲۷ درجه سانتی گراد ریشه دار کنید.یا ریشه دار کردن تاج میوه ..

روش ازدیاد :گیاه پس از میوه دادن خشک و به جای ان جوانه های تازه ای به نام پاجوش یا پاگیاه از کنار بوته ظاهر می گردد.با ظهور پاجوش ها و گذشت چند روز از شروع پژمردگی گیاه مادری،گیاه را گلدان خارج نمایید و به ارامی پاجوش را با کارد کاملا تیز از مادر جدا کنید و در گلدان کوچکتری کاشت نموده و ابیاری نمایید.. همینطور میتوان با جدا کردم تاج میوه ، و کاشت آن در خاک یا در آب ، آنرا ریشه دار کرده و سپس کاشت. مثل عکس زیر

 

تاج آناناس در آب ریشه میدهد

برش میوه اناناس

 

عوارض و درمان:

 

رشد گیاه متوقف است و از گل و میوه خبری نیست :یا هوا سرد است که گلدان را به محل گرمتری منتقل نمایید و یا به تغذیه ی مصنوعی نیاز دارد.طبق دستور عمل کنید.

برگ ها زرد رنگ شده و لکه های قهوه ای در سطح زیرین انها مشاهده میگردد: عامل ان حشره افت است.هفته ای یکبار با سم حشره کش نفوذی طبق دستور گیاه را سمپاشی نمایید تا علائم بر طرف گردند.

نوک برگها قهوه ای شده اند و خشک میشوند :یا هوا خیلی خشک است و یا گیاه کم ابی کشیده است.در صورت لزوم گلدان را ابیاری  و غبار پاشی کنید.

برگها رنگ خود را از دست داده اند :نور کافی نیست و یا تغذیه ی مصنوعی مورد احتیاج است.شرایط را بازدید کنید گیاه را به محل روشنتری منقتل کرده و یا طبق دستور تغذیه نمایید.

برگها خشک،چروک و لوله شده است: هوا سرد است و گیاه تشنه است.گیاه را به محل گرمتری منتقل کرده  و ابیاری کنید.

برگها چروک خورده و قهوه ای میشوند: هوای محیط خیلی گرم است،گیاه را به محل خنک تری ببرید،غبار پاشی را فراموش ننمایید.

لکه های سوخته در وسط برگ مشاهده می گردد: غبارپاشی در افتاب انجام شده است.گیاه به رطویت احتیاج دارد ولی در افتاب غبارپاشی نکنید.برگهای از بین رفته را با کارد تیزی حذف کنید(پوشیدن دستکش را فراموش نکنید.برگها تیز هستند)

برگها حالت زنگ زدکی پیدا کرده اند: از مواد براق کننده ی شیمیایی استفاده نکنید،پارچه و یا اسفنج مرطوب برای تمیز نگهداشتن برگها مناسب تر است.

میوه ظاهر شده ولی برگها در حال خشک شدن هستند: کاملا طبیعی است،پاجوشها از این به بعد ظاهر شده و رشد خواهند کرد.بعد از اینکه گیاه مادری از بین رفت پاجوشها را جدا نموده و هر کدام را به یک گلدان کوچکتر منتقل کنید.

گیاه از قاعده ی برگها شروع به پوسیده شدن نموده و برگها میریزند :آبیاری زیاده از حد صورت گرفته است.اجازه دهید سطح خاک گلدان در فاصله بین دو ابیاری خشک شود سپس ابیاری کنید.در زمستان هفته ای یکبار و در تابستان هفته ای دو بار ابیاری کافی است.

آناناس

کرواسولای نقره ای

کراسولای نقره ای

کراسولای نقره ای گیاهی است از خانواده کراسولاسه که بومی جنوب آفریقا میباشد. خانواده کراسولاسه شامل متجاوز از 1000 گونه در 20 جنس است.  پراکندگی گیاهان آن به نحوی است که در نواحی مختلف کره زمین یافت می شوند بطوریکه همه جا به استثنای استرالیا و جزایر اقیانوسیه مشاهده می گردند. این تیره از نظر ظاهری شباهت زیادی به گیاهان خانواده گوشتی و کاکتوس ها دارند. کراسولای نقره ای یا گیاه یشم (jade plant)، گیاه زینتی بسیار زیبایی است که قابلیت بنسای شدن را نیز دارد. زمانی که هرس این گیاه به شیوه درست انجام شود این گیاه به شکل بنسای زیبا و با دوام در می آید. این گیاه که بسیار مقاوم و بادوام میباشد در خارج از منزل برای مرزبندی کردن نیز مورد استفاده قرار می گیرد. گیاه یشم ، جایزه انجمن سلطنتی باغبانی و باغ انگلستان را نیز از آن خود کرده است .

این گیاه همیشه سبز ارتفاعی بین 1.2 تا 1.8 متر دارد و بین 60 تا 90 سانتیمتر گستردگی آن میباشد. رشد این گیاه بسیار کند میباشد و شاخه هایی ضخیم دارد . برگهای کروسولا ضخیم ، صاف و براق میباشند و به صورت جفت و در خلاف جهت در امتداد شاخه ها رشد میکنند . این برگهای آبدار به رنگ سبز یشمی میباشند ،البته در بعضی موارد به رنگ زرد-سبز مشاهده میشوند و اگر برگها به مدت طولانی در معرض نور شدید افتاب قرار گیرند ، لبه برگها به رنگ قرمز در می آید. از اواسط زمستان گلهای کوچک و ستاره مانند به رنگهای سفید یا صورتی بر روی شاخه ها پدیدار میشوند.

نگهداری از گیاه یشم به شرح زیر میباشد:  نور: این گیاه به آفتاب کامل نیاز دارد .(بهتر است در منزل آن را پشت نورگیر ترین پنجره به مدت 4 ساعت در روز قرار دهید.) خاک: خاک رسی ، ماسه ای ، لومی غنی و خوب زهکشی شده با ph حدود 6 مناسب برای رشد کرولاسه نقره ای میباشد. به طور کلی این گیاه تحمل خاکهای فقیر و خشک را نیز دارد ولی رشد خوبی در این شرایط نخواهد داشت. دما: دمای بین 21 تا 34 درجه دمای مطبوع می باشد. این گیاه قادر به تحمل دمای زیر 5 درجه نمیباشد. آبیاری : به طور متوسط و منظم صورت گیرد. بهتر است بیشتر از حد آبیاری نگردد.

کوددهی : از کود مایع مخلوط در بهار ، تابستان و پاییز استفاده شود ولی در فصل زمستان کوددهی نباید انجام شود.

گونه های ازاین گیاه که در نواحی بسیار خشک بسر می برند به علت سازش با محیط ، اختصاصاتی کسب نموده اند که آنها را از سایرین متمایز می سازد مانند آنکه ساقه و برگ گوشتدار و شیره سلولی سرشار از اسیدهای آلی نظیر اسید اکسالیک پیدا می کنند.

در برخی از کشورها به خصوص در آفریقا از این گیاه برای درمان صرع استفاده یشود.

کروسولای نقره ای در مقابل شپشکها و بیماری های قارچی بسیار حساس میباشند.

تکثیر:تکثیر این گیاه به 2 روش قلمه ساقه و کاشتن بذر صورت میگیرد که روش اول بسیار ساده تر میباشد: ساقه را در هر اندازه ای کوتاه کنید و در زمین قرار دهید به راحتی ریشه میدهد و رشد میکند.

تصاویر گیاه کراسولای نقره ای:

گل عنکبوتی

گیاه عنکبوتی (Chlorophytum comosum) جزء گیاهان پایا می‌باشد. این گیاه بومی مناطق استوایی و جنوب آفریقا است ولی امروزه در سراسر جهان پرورش پیدا می‌کند.

رشد

این گیاه خیلی زود پا می‌گیرد، خیلی سریع برگ تازه داده و حتی گل هم می‌دهد.

تصفیه هوا

این گیاه یکی از محبوب‌ترین گیاهان خانگی است و یکی از بهترین تصفیه‌کننده‌های هوا نیز به‌شمار می‌رود. گل عنکبوتی مدام با آلودگی‌های موجود در هوا نظیر بنزن، مونوکسید کربن و زایلین (که در چرم، مواد لاستیکی و چاپی وجود دارد) مبارزه می‌کند.

تکثیر

این گیاه را می‌توان به روشهای مختلف تکثیر کرد. گیاه مادری، ساقه‌های بلند و رونده ای تولید می‌کند که دسته‌های کوچک برگ را با خود دارد این گیاهچه‌های کوچک می‌توانند با قرار گرفتن در مجاورت خاک ریشه بدهند. برای اینکه موفقیت عمل تکثیر بیشتر شود، گیاهچه را روی سطح خاک، در یک گلدان با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت، بخوابانید و به آرامی فشار دهید. زمانی که ریشه دهی به اندازه کافی انجام شد و گیاه توسعه یافت، می‌توانید ارتباط ساقه را با پایه مادری، قطع کنید تا مستقل شود. این گیاهچه‌ها، در آب نیز می‌توانند ریشه دهند و به تنهایی و جدا از پایه مادری، در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده شده و در خاک قرار بگیرند. بهترین زمان تکثیر، فصل بهار و تابستان است و گیاهچه‌ها باید در دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب ولی دور از تابش مستقیم خورشید نگاه‌داری شود.